Bence AŞK sevdiğinin sana dönmeyeceğini bile bile onu bir omu beklemektir. AŞK sevdiğinin uğruna herşeyden vazgeçmektir. Sırf o mutlu olsun diye kendi mutluluğunu hiçe saymaktır. AŞK fedakarlık AŞK yeri geldiğinde bir anne gibi ŞEFKAT gerektiğinde en büyük düşmana duyulan NEFRETTİR....ANIL KESİCİ
Aşk, ezeli ve ebedi varlığın 'Ben sizin Rabbınız değil miyim' hitabını duyan ve cemalini gören ruhlarımızın, bedene hapsolduğunda ne ve nasıl olduğunu unuttuğu o sesi ve o cemali araması serüvenidir.
Fuzuli'nin dediği gibi 'Alemde aşktan başka herşey dedikodudur.' 'Aşk imiş her ne var alemde İlim bir kîl ü kâl imiş ancak'
Aşk, belirli bir kalıp altında alınamayacak, 'şudur veya budur' gibi sözlerle ifadesi mümkün olmayan ve de hissedilen bir duygunun belirli bir derece biçimi olarak gösterilemeyecek bir olgudur. Genel geçer bir yargıdır. İnsandan insana değişkenlik gösterir. Herkez kendinden birşey katar. Bazen basitleşerek, bir erkeğin, güzel bulup beğendiği bir kızdan, karşılık alabilme ihtimali olduğunu anladığı anda hissettiği bir duygu oluverir, bazende yücelip, iki sevgilinin arasındaki duyguların insanüstü boyuta çıkışı. Soyut bir kavram olmasına karşın, 'Beni ne kadar seviyorsun? ' gibi sorularla nicel anlama büründürülmeye çalışılmıştır. Küçümsediğim düşünülmesin :)
O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gün gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında. Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de... Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan... Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya... İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır... Bazen denizler, kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara... Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...
İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu... Birazdan sabah olacak...Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım... Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış.
Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...
Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak... Aşkta yarın yoktur sevgili...
Geçici körlük.
ACIMASIZ...
Civi civiyi de sökmezse vallahi sansina küs..
AŞK VEREM OLMANIN EN KISA YOLUDUR....................
Hayat lokantasında yenilen en büyük kazıktır
Bence AŞK sevdiğinin sana dönmeyeceğini bile bile onu bir omu beklemektir. AŞK sevdiğinin uğruna herşeyden vazgeçmektir. Sırf o mutlu olsun diye kendi mutluluğunu hiçe saymaktır. AŞK fedakarlık AŞK yeri geldiğinde bir anne gibi ŞEFKAT gerektiğinde en büyük düşmana duyulan NEFRETTİR....ANIL KESİCİ
Âşkı ve sevgiyi şiirle anlatayım.
Âşıklar şiir yazar, sevdiğini anlatır.
Çok güzel sözler bulur, insanları ağlatır.
Bazı âşıklar vardır, bir kıza vurulmuştur.
Sevdiğinin uğrunda, hayatından olmuştur.
Bazıları da vardır, doğaya âşık olur.
Kalabalıktan kaçar, yalnız başına durur.
Bazıları da vardır, hakka âşık olmuştur.
Sahralarda gezerek, doğru yolu bulmuştur.
Bunların bazıları, insanları severler.
İnsanlarla beraber, paylaşmayı bilirler.
Toplumu sevenler var, toplumdan ayrılamaz.
Toplum onu dışlarsa, kahrolur yaşayamaz.
Bazıları da vardır, sevgi nedir anlamaz.
Hep kendini düşünür, vefakâr davranamaz.
Böyle olan insanlar, sevmezler sevilmezler.
Hep kuşkulu olurlar,kimseye güvenmezler..
İnsanlar sevgi ister, severse mutlu olur.
Sevgisiz bir yaşamla, hayat çekilmez olur.
Sevelim arkadaşlar, sevgisiz yaşanılmaz.
Mutsuz bir yalnızlığın, acısı dayanılmaz.
Abdulkadır azaklı
bazen hüzün bazen mutluluk...!
Kavuşamazsın AŞK olur.......
AKLIMA İHTİYACIM VAR UZAK DUR BENDEN! ! ! nerden nasıl ne şekilde geleceği belli olmayan TEHLİKELİ duygu....
bir anda kapıyı çalar..sadece kendinin anlayabildiği kavram karmaşası.. ne gündüzünün belli olduğu ne gecenin belli olduğu yaşam şekline dönüş..
acıdır...
Benden uzak durması gerekiyor...
kendinden başka herşeyi önemsizleştirendir aşk
Love is Blind
behind the wall
varlığı bilimsel olarak kanıtlanamaz
Üç harf beş nokta tek hece...
=.(
AŞK sen miydin
sen miydi AŞK
yoksa kaybolup AŞK içinde
yeniden AŞKa doğmak mıydı
AŞK
aşk acıdır bunu tadına varan bilir
aşkı güzel yaşayan bilir
yani aşk hem güzel hem acıdır
Aşk, ezeli ve ebedi varlığın 'Ben sizin Rabbınız değil miyim' hitabını duyan ve cemalini gören ruhlarımızın, bedene hapsolduğunda ne ve nasıl olduğunu unuttuğu o sesi ve o cemali araması serüvenidir.
Fuzuli'nin dediği gibi 'Alemde aşktan başka herşey dedikodudur.'
'Aşk imiş her ne var alemde
İlim bir kîl ü kâl imiş ancak'
aşk yok yok yok aşk bence sadece arzulamaktır....
bence önce sewinip sonra üzülmektir
Sadece tutku
Aşk, belirli bir kalıp altında alınamayacak, 'şudur veya budur' gibi sözlerle ifadesi mümkün olmayan ve de hissedilen bir duygunun belirli bir derece biçimi olarak gösterilemeyecek bir olgudur. Genel geçer bir yargıdır. İnsandan insana değişkenlik gösterir. Herkez kendinden birşey katar. Bazen basitleşerek, bir erkeğin, güzel bulup beğendiği bir kızdan, karşılık alabilme ihtimali olduğunu anladığı anda hissettiği bir duygu oluverir, bazende yücelip, iki sevgilinin arasındaki duyguların insanüstü boyuta çıkışı. Soyut bir kavram olmasına karşın, 'Beni ne kadar seviyorsun? ' gibi sorularla nicel anlama büründürülmeye çalışılmıştır. Küçümsediğim düşünülmesin :)
Aşk tutkudur. Tutku herzaman güzel olmayabilir. Zaman değerlidir. Zaman geri getirlemez. Aşkı tutku olmaktan çıkarmalıyız.
aşk guzel ama acıdır
Senide kelimelere sığdırmaya çalışıyorlarya AŞK... pes doğrusu
kimi enayiler kapılır bu rüzgarda kimi kamillerde alçalır bu hayatta hangisi güzelki aşkı güzel bulalım bu dünya da
AŞK! ! ! !
İki kalbin bir ömre sığdırabileceği tüm duyguları o kısacık anlarda, soluk soluğa yaşamaktır.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.
O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır.
Gün gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.
Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur.
Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir.
Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur.
Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında. Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de...
Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da.
Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer.
Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır...
Bazen denizler, kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara...
Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...
İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi.
Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...
Birazdan sabah olacak...Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak...
Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...
Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış.
Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak.
Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...
Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...
Aşkta yarın yoktur sevgili...