Nedim Çekin Şiirleri - Şair Nedim Çekin

Olmalı
Darp edilmiş bir kalem
Lince maruz kalmış bir defter
Parçalara bölünmüş bir silgi
Coplanmış bir kurşun kalem
Olmalı

Vurulduğunda
önce sıcaktır bedenin,
ne olduğunu anlayamazsın.
Bir an durur zaman,
sonra kanayan yer
yavaş yavaş soğur.

Yeri geldi vurulduk,
Zindanlara konulduk.
Zalime baş eğmedik,
Çünkü biz Cizreliydik.

Ölüm bizim adımız,

Yürüyoruz;
Yürüyoruz tenha caddelerde
Büyük bir öfke
Koca bir hınç sarmış bedenimizi
Ölüme bir adım kala

Bu hikayemiz
Gülüşlerimiz
Bir ömre bedel
Bedel sevdiğim

Saçları tutuștu gözleri yandı
Canı çok acıdı kül olu verdi
Arş-ı alem duydu bu çığlıkları
Elma kokusuyla dayandı ölüm

Ölüm ölüm ölüm ölürmü insan

Ölüyoruz işte, ulan, ölüyoruz
Öldürüldükçe diriliyoruz
Her yerde ölüyoruz
Her an, her dakika, her saniye ölüyoruz

İşe giderken,

Güzel günler göreceğiz
Gün bu gün değil belki
Ama elbet bir gün göreceğiz
Koşacağız kırlarda
Bin bir çiçekler ile süsleyeceğiz dünyamızı

[Kıta 1]

Umut denen sonsuzluğa
Adım adım yürüyorum
Gül bahçesi, ten kokunu
Nefes gibi çekiyorum

Öylece sevmişim ben seni
Habersizce
Senden uzak
Hırpalamışım bedenimi
Sürgüne tabi tutmuşum kalbimi
Hün harca cefa çektirmişim bu gönüle