Necmüssema Şiiri - Emetullah Akkaya 3

Zengin olduğu kadar cömert olan bir zattı
Abidliğe elini en başından uzattı.
Rukiye’yi alarak oldu Rasül damadı
Ümmügülsüm’le “zinnureyn” oldu onun lakabı…
İman,haya sahibi üstün bir insan idi
Dört inciden birisi Hz.Osman idi…
En çok hayası ile zikredildi hadiste
Rasulullah indinde sanki o bir güldeste…
Melekler kendisinden haya eder;utanır
Nerede bir mazlum var Osman’ı mutlak tanır…
Mazlumların şahı bir şehiddir kendisi
Onu başka severdi kainat efendisi…
Yok idi gözünde dünyaya ait bir zinet
İstenilince kendisinden Tebük için bir himmet
Beş yüz adet devesinin bağışladı hepsini
Kazanmaz mı böyle insan rasulün sevgisini?
Rasulden sonra bu halinden bir kez ödün vermedi
Övmedi kimseyi beyhude ve beyhude yermedi…
Ancak bilmesi mümkün değil herkesin hakikati
Aynı değil şüphesiz hepimizin hilkati
Bir zavallı dalıverdi düşünmeden içeri
Haya abidesine sapladı hayasızca hançeri…
Okuduğu ayetleri ala buladı kanı
Nasıl kıyıp öldürdüler suçsuz yere Osman’ı?
Kim bu acı hadiseye üzülüp de ağlarsa
Kim Osman’ın vefatıyla yüreğini dağlarsa
Rasulün sözüdür ona vacip olmuştur cennet
Medet ya rasul ya necmüssema medet…