Ay ışığı gecelere renk verir,
Karanlıklar güneş doğunca erir
Ayrılırsak derdin bana zor gelir
Barışalım, olsun bitsin bir tanem
Demek bana küskün yüreğin gülüm
Gözün yükseklerde bilmem ne arar
Senin bu hallerin kalbimi kırar
Oyun bitti artık benden bu kadar
Afrandan tafrandan sıkıldım artık
Yürekten sevmedin, artık hiç sevme
Yıllarca bıkmadan hep aradığım
Erişilmez yerde uzak sandığım
Dokunacak kadar yakınımdaymış
Körmüşüm görmedim fark edemedim.
İlk bahardı çocukluğum
Çiçek açardı umudum
Rüzgar gibi esti geçti
Ömrün de mevsimi varmış
Yaz günleri gençliğimdi
Kerameti hep kendinden bilirler
Nutuk atıp havanda su döverler
Selameti hamasette sanırlar
Boş vaatle karın doyar mı canım
Zenginler malının üstünde yatsın
Pişmanlıklar gölgesinde
Yalnızlıklar ülkesinde
Anıların pençesinde
Bu aşk artık can veriyor
Ümide sancı saplandı
Anamız Havva' dır babamız Adem
Barış huzur varken bu kavga neden
Kim olursa olsun ayırt etmeden
Üstümüze doğan aynı güneştir
İnsan sevgisini ölçü alalım
Uzaklardan öyle bakma güzelim.
Derdin nedir söyle ben de bileyim.
Gönlüm sana düşüverdi neyleyim,
Çağır beni, çağır sana geleyim.
Ahu gözler, gül dudaklar sendedir,
Gözlerim sana gel diyor
Ben çıkıp itiraf edemiyorum
Dilim inadına hep susuyor,
Sözlerim gözlerimi yalanlıyor
Aşkın beni benden alıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!