Ay ışığı gecelere renk verir,
Karanlıklar güneş doğunca erir
Ayrılırsak derdin bana zor gelir
Barışalım, olsun bitsin bir tanem
Demek bana küskün yüreğin gülüm
İlk bahardı çocukluğum
Çiçek açardı umudum
Rüzgar gibi esti geçti
Ömrün de mevsimi varmış
Yaz günleri gençliğimdi
Gözün yükseklerde bilmem ne arar
Senin bu hallerin kalbimi kırar
Oyun bitti artık benden bu kadar
Afrandan tafrandan sıkıldım artık
Her gün başka eda başka bir tavır
Yıllarca bıkmadan hep aradığım
Erişilmez yerde uzak sandığım
Dokunacak kadar yakınımdaymış
Körmüşüm görmedim fark edemedim.
Kerameti hep kendinden bilirler
Nutuk atıp havanda su döverler
Selameti hamasette sanırlar
Boş vaatle karın doyar mı canım
Zenginler malının üstünde yatsın
Pişmanlıklar gölgesinde
Yalnızlıklar ülkesinde
Anıların pençesinde
Bu aşk artık can veriyor
Ümide sancı saplandı
Uzun değil inan ömür üç gündür
Dün zaten tükendi, yarın meçhuldür
Kula kulluk etmek en büyük zuldür
Haktan başkasına dayanma sakın
Oyun eğlenceyle zaman ezeriz
Bakma öyle gözlerime,
Hatam olursun.
Girme garip gönlüme,
Pişman olursun.
Lütfen uzak dur benden,
Bakışınla yanar erirdi canım
Volkan gibi deli akardı kanım
Her görüşte çırpınırdı sol yanım
Dalımı zamansız kırdın bıraktın
Gözlerim yağmur bulutları gibi
Ağlamaya hazır bekliyor sanki
Ancak erkekler ağlamaz küçüğüm
Ağlarsam bir daha gülemem belki
Küçüğüm, benim nazlı çiçeğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!