I. BEND
Sonsuzluğun koyunda bilinmezde nerdeyim?
Var ettiğin biçimde alemlerde surdayım.
Dünya denen kafeste yaşarken düşüncesiz,
Cemalin gülde naz, bülbülde niyaz,
Bülbülü gülünden, hubu benden sor.
Bulutta yağmurun, gecede ayaz,
Yağmuru buluta, abı bana sor.
Teninin kokusu gülleri sardı,
SULTÂNIM
Nihâyetsiz senin aşkın usanmam ismin anmaktan
Ne senden vazgeçer gönlüm ne âteşlerde yanmaktan
Çerâğ-ı firkatin sarmış harâb oldum dayanmaktan
Ne senden vazgeçer gönlüm ne âteşlerde yanmaktan
Tutsaklı bedenlerde azâzelle savaş var
Aklar ve siyahlarla içerlerde dalaş var
Şol mâsiva ardında füsûnkâr ne ataş var
Âlemleri seyreyle neden sence telâş var
Son cemre iner kalbe umutsuz ve de sâkin
Gökten düşüyor damla yürek uykuda lâkin
UFKUMDA GÜNEŞ BATTI
Ufkumda güneş battı çekip gittiğin akşam
Mehtapla avunsam da inan ağlayasım var
Sensizliğin ardında çalarken yine hüzzam
Yağmurlara kansam da coşup çağlayasım var
Gördük yıkık şu hânmân, yerlerde öz fikirler,
Derdik aziz kelamlar, göklerde tüm zikirler.
Girdik manayla arştan, kalpten döküldü kirler,
Şerdik şu nefsi yaktık, artık azad zakirler.
Serdik nadim gönüller, ruhlar sefil hakirler,
Korduk tutuştu küller, yalvar yakar şakirler.
VAR ( SEMAÎ)
Gönül kuşum hep tutuklu
Demek ki bir kandıran var
Unutma ey! âdemoğlu
Bu çarkı bir döndüren var
VURGUN GİBİYİM
Sonsuz aşkınla perîşan yine mecnûn gibiyim
Avutur kor geceler yâr ama mahzûn gibiyim
Sarıyor düşleri hüsrân nice isyânda gönül
. . _ _ /. . _ _ /. . _ _ /. . _
YAĞMUR (MUSAMMAD GAZEL)
Penceremden aşıyorken usul ûsul akıyorsun
Gözlerimden taşıyorken
YANMADAN AŞK OLMUYOR *)(*
Kalmadı artık rahat
Bitti inan son takat
Yakma diyorsun fakat Yanmadan aşk olmuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!