Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ne menem şeydir mutluluk
birileri dört çekerle gezerken
ayaklarına güvenmektir

kimileri pervasız
homili gırtlak götürürken

kanıksamadan ölümleri
kabullenmeden zulümleri
reva görülen
mutluluk kırıntısına
razı olmadan
silkelenip

cesaretime sığınarak
gözlerine baktığımda
ışıltısı hiç azalmayan
masum iki bebek karşımda
yaşama sevinci
sevdanın derinliği

boşuna arıyorsun
mutluluğu
boşu boşuna
tek tuğla koydun mu
inşasına

inan, sahip olduklarından
başkası değil mutluluk
bir oda,bir mutfak
antikaya dönmüş eşya
ilk üretimden miras
külüstür bir araca kalsan

hey mutluluk
enin boyun
azın çoğun
ucun bucağın yok
satın alınacak
fiyatın da

mutluluk
biraz da
s.ktir çekebilmektir
elemlere
acılara

Annesinin göğsünde olabilmek
Sütünü emmek
Emekleyebilmek
Gözlerine bakarak
Çocuk parkında kay kaya binmek
Ekmek kırıntısına ulaşabilmekti

oyuncak alınmış
kırmızı ayakkabılı
saçı taranmış,tokalı
rengarenk giydirilmiş gibi
heyecanlıyım
gözlüğü takıp, güneşe koşarken

az biraz
öğrenmeye başlamıştık
emeklemeyi ki
göçmen kuşların
azizliğine uğradık
alıp götürdüler sevdalarımızı