Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüzünde
bitmeyen tebessümü
gözlerindeki isyanı gördüm
kaya gibi kararlılığına saygıyla
tutarlılığına vuruldum
bir duygudur,

yetti artık
yetti
bu acımasızlık
bu keyfilik
ve yıldırma
amaç sınanmaksa bile

düşüncenin sesi
yaşamın serserisi
savaşımın
en ileri cephesi
ciğerin
en içlisi

şiirin sofrasına
susamışlığın tasına
yüreğin hasına hoş geldin
sevdaya
yaşama davetlisin
icabet etmek elinde

inanın dostlar
yanılmayı çok isterdim
kavrama yetim
aklım
dimağım almıyor
inanamıyorum

anadan üryan
akla ziyan
bodoslama daldık
yaşamın ortasına
dayan ha dayan diyerek

Dikiş tutmaz kumaş gibi
Kaygan zeminde
Ayakta duramıyor
Yamalı bohçaya dönmüş yüreğimle
Paçavra gibiyim
Ve sen, tek dayanağımsın

hakkımızı alamamaktan
buz kestiğimiz günleri
hatırlar mısın
yıldızlar kaybolurdu
gök yüzünde
zifiri karanlıklarda

kanadı kırık
yaralı keklik gibiyim
hareketsiz, yere yapışık
istesem de uçamıyorum
ağır aksak yürümeyi de
içime sindiremiyorum

fiili durum derler
ben yaptım oldu hali
tamam da kardeşim
gönül hazır mı
mesafeler uygun mu
kaldırır mı yürek