Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

it dalaşı değil
başladığı gibi biten
fırtınalar koparan
yeri yerinden oynatan
yüreğime nakşedilen
uzun sürecek mücadelenin

yaşam monitörünün
derin sessizliğinde
moraller
yerin dibinde
ve nefes bile alamazken
alabora duygular

orada burada arama
umut tomurcukta
kitapta
papatyada
ve sevdada

eni konu direnirken
sürecin azgın aşamasında
umudu iple çekerken
gönülleri
sevdaya Aralık bırakıp
zemherinin insafına sığınarak

küçüğünden
büyüğüne
acılar yön verir
yaşamın rotasına
bir bakmışsın
duygular yasta

almışsın
güneşi arkana
yürü babam yürü
bu gidişle
yolun sonu
aydınlığa

hüznün sığmasa göğüs boşluğuna
yüreğin kan ağlasa da
yüzün güleç
mutluluk taklidi yaptığın
maskeli yaşamda
içine attın mı hiç

yine baş başayım yalnızlığımla
artık hesaplaşamayacağım yıllarla
kar yağsa da üstüne
nasılsa duygular yanımda
biraz hüzün
imanımızı gevreten özlem

Bir serçe ürkekliğinde
Sövüldüm
Dövüldüm
Yurdumdan sürüldüm
Öldürüldüm
Gökyüzünün masmavi masumiyeti

gün geçmiyor ki
yaşama kastedilmesin
zulmedilmesin
ağaçlar kesilmesin
doğa katledilmesin
yürekler sürülmesin