Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yıllar sonra
karşılaştığımızda
anladım ki
kronik sevdamın
akut alevlenmesiydi benimkisi
ateşi bir türlü düşmek bilmeyen

yufka yüreklilerin
yüreği derin olur
öyle ki
her bir şeyi
sığdırabilecek kadar

babam ırgattır benim
anam da
yıllardır yardımcılarıyım her alanda
kardeşlerimle birlikte
yer,içer,yatar,oyun oynarız
hayatın bize oynadığı oyun kadar olmasa da

illa çekilecekse
göz yaşının
acının ipi çekilmeli
yağlı urganı
zulmün başına geçirmeli

emperyalizmin pençesinde
herkesin gözü önünde
insanlık dramı yaşanıyor
bütün dünya sus pus
Gazze’de,Orta-doğuda
sınırların yeniden çizilip

benim ülkemde
adını telaffuz edemediğim
elin gavuru dedikleri
Japon mühendis
köprü yapımında
can kaybı yaşanmasa da

itiraf ediyorum sevgili
hiç arkanda durmadım
sevdan yüreğimin orta yerinde
hep yanında oldum
el ele
ve kol kola

yağmurda şiir yazmak kadar
haz veren
yağmurun ritmi gibi
ve hiç bitmeyecekmişçesine
sesi ruhun okşanması kadar doyumsal
toprak kokusuyla

her kalp vurumumda
aklıma gelirsin
günde binlerce kez
beynimi zorlarcasına

Kasım 2015

kaybetmek
bir çabanın
direncin
pes etmemenin
ve mücadelenin sonucudur
vazgeçmek ise