Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

azdı
çoktu
kısaydı
uzundu
iyiydi
kötüydü

bebekler
çocuklar
gençler
kadınlar ölür birer birer ülkemde
sokaklarda
çadırlarda

yoğurdu üfleyerek yiyoruz
bir kaç kuşaktır
kah dilimiz yandığından
kah yananlara tanıklığımızdan
süt içilmesi gerektiğinde
sarfı nazar olmaz sıcaklığından

geceyi sabaha
karanlığı aydınlığa
bugünü yarına
hayallerimizi geleceğe
tükenmişliği umuda
sevdayı yüreğe taşımak

bu ülkede
asıl sorunumuz
neme lazımcılık
idareyi maslahatçılık
günü savuşturmaktır
elini taşın altına koy(a) mamak

her gün
yeni bir hayata
başlamak isterim
umutla

unuturum

pusulanın
kuzeye odaklanması
güneşin
doğudan doğması
ikiden önce birin olması
adımın Necdet olduğu gibi

şiddet
işyerinde
evde
otobüste trende
içerde dışarda her yerde

emperyalizmin pençesinde
herkesin gözü önünde
insanlık dramı yaşanıyor
bütün dünya sus pus
Gazze’de,Orta-doğuda
sınırların yeniden çizilip

benim ülkemde
adını telaffuz edemediğim
elin gavuru dedikleri
Japon mühendis
köprü yapımında
can kaybı yaşanmasa da