özenle sakladıklarımı
algılarımı
kaygılarımı
sevdalarımı
gizlice ağladıklarımı
ortalıktan uzaklaştıklarımı
kış günü
Ocak’ta
evleri başlarına yıkıldı
romanların
çoluk çocuk sokakta
ailece derme çatma barakada
üst üste koydum
lastik topun devirdiği taşları
diğer elimle tutarak
tıpkı umutlarım gibi
yıkıldı yıkılacak
kaçıştır keşkeler
asla yenilgi değil
bazen eksiklik
yanlış veya hata
hatta
olması gerektiğinin tam tersidir
karetta karetta
ya da
fok balığı kadar yoksa değerin
uzun iftar sofraları kadar ederin
ve deniliyorsa ki
“bu senin kaderin”
bir can daha gitti
adı Özgecan
acısı yüreğimize
ve vicdanlarımıza kazıldı
tıpkı
bundan önceki canlar gibi
tertemiz hayallerinden
umutlarından vuruldular
gençliğinde onlarca can
en insani duygularından
ve görüldü ki hepsi
patlamaya hazır mühimmat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!