Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

varlığı görünmeyen
ışıktaki tozun zerreciğine
spektrumda ayrışan renge
varıncaya kadar
hücremsin sevgili

aklımda
saklımda
gönlümde
hücremde
her yerimdesin
bir

iki metrekarede
beş kişilik hücrelerin
dayanılmaz hafifliğinde
demir mazgallarından
fısıltıyla konuştuğumuz
özel alfabe geliştirdiğimiz

sözüm ona
bu kez tamamdı
mazeretsiz
ipe un sermeden
zemheriden yarına
kendi yarattığımız

riya
sahtekarlık
kalleşlik yazmaz kitabımızda
hakkın olmayanı
havudu ile götürmek hiç olmaz
kardeşlik

iliklerimize işleyen ekonomik krizde
bıçak kemiğe dayanmışken
havada uçuşan deli vaatler
dalkavukluğun
dayanılmaz hafifliğinde
her gündoğumu

bir akşam üstü
yorgun rüzgar
kavak ağacı boyunca
eski zamanlarda kalmış
hurafe sevdaları
fısıldar

koşullar
eskiye doğru
baş döndüren hızla
değişiyor
tat vermiyor
günlük ilişkiler

tangur, tungur
hurdacı geçerken
sokağın bir başından
sesini duyurmak telaşesiyle
seyyar satıcı sandım
kulakları tırmalayan

Hayli zamandır
Gözkapaklarına çöken ağrı
Bu sabah
Umuda açılıyor
Daha sakin duruşlu
Körelmiş duygularda