Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ne yalan söyleyeyim
önce
gülümsemene vuruldum
masumiyetin tutukladı
ne olduğunu anlamadan
ve apar topar

özelliği kalmadı
sevmelerin,
gülüşler
yitirdi anlamını,
o hayran bıraktıran
o azaltan

sen çiçek dersin
ben papatya anlarım
türkü dersin
Neşet Ertaş
gidelim dersin
gökyüzünü

büzüşüp kaldığım
karanlık sokakta
kıyasıya
düş taciri aradım
yüreğim gibi
bir yaralı kuş

tek üzüldüğüm
ve yanarım ki
eksildim
azaldım
kahroldum

sevgili yar
sensiz
nefes almanın
kalbin çarpmasının
yeşilin
gökyüzünün

günbatımında
çıksam
ıssız bir tepeye
rüzgara karşı
gırtlağım yırtılıncaya kadar
avazım çıktığınca bağırsam

lafa
söze gerek yok
gözüme iyice bak
anlarsın
ne demek istediğimi

bu gidişle
ışık huzmesi
sevgi kırıntısı sızan
ve o
nobran yüreğinden
arta kalan

inan
eşit koşullarda olmayı
çok isterdim
seni imkansız kılan
eşitsiz ortam
ve asimetrik tutkumdur