Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüreğin
gökyüzünce mavi
çağlayan gibi asi
dövüşten kaçmayacak mertlikte
ve kuş kadar mahzun
o yüzden

olanı satıp savdın
değerlere ait ne varsa
savurup attın
düşmanlığa yatırım yaptın
tırtıkladın özgürlükleri
sövüp saydın her aykırılığa

her sevdiğimde
meczup derler sevdama
varsın desinler
zaten
ben de sevdim mi
deli gibi severim

deveye hendek atlatmak
iğne ile kuyu kazmak
mucize gibi bir şey
seni sevmek
inişli çıkışlı
med-cezir duygularla

kuş misali çırpınır
yaralı yüreğim
ben sana tutuk
tutkulu
tutuklu
ben sana hükümlü

susuz, elektriksiz
üstü damlayan
için için kanayan
gecekondu yüreğim
ve metropolün
ıssız kalabalığında kaybolan

öyle
bir mahcup sevdaya
tutuldum ki
kesinlikle
inandıramam yüreğini

açık edemem duygularımı
gösteremem sevgimi
ben buyum
kılkuyrukluk
ya da yalakalık sanır
utanır

Yirmi birinci asrın
İlk çeyreği biterken
Halen
Kimlikler sorgulanıyor
Doğum yerine
Ülkesine bakılıyor

aranıp sorulmayan
varlığı meçhul
kerameti kendinden menkul
mezbelelik
aykırı