Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

öyle bir tutkuydu ki
bizimkisi
gözyaşı, pınarından
sevdası, yürekten taşan
şavkı
kıtaları aşan

şehir yaşamından sıyrılıp
körelmemiş
arta kalmış duygularınla
doğaya teslim olmak
boylu boyunca
uzanıp toprağa

öyle bir sevdaya
tutuldum ki
yıllanan şarap tadında
ve diliyorum
güneş batmaz üstünde

yürek usandı
yaşam ıskaladı
şiir sustu
söz utandı
yerin dibine girdi
vicdanlar

yüreğimde
yarattığın metaforla
öylece çekip gittin
o günden beri
tsunamiye tutuldum
ne fırtınalarım diner

Bir akşam vakti
Yüreğimde demledim seni
Saçının telinin parlaklığı
Kaşlarının sevimliliği
Yüzündeki gülümseme
Duruşundaki asalet

Yağmur yağıyor
Öyle örselenip
Paralandı
Hırpalandı
Öyle harap ki duygularım
Yorgunum ve susadım sana

gülüm
güzelim
iki gözüm
yüzüm
özüm
özütüm

yaşattıkların yaktı
yüreğimi
ve
bir de
gidişin yıktı
işte kırk yılın özeti

kafam ellerimin arasında
gelmişimle
geçmişimle
dünüm
bugünümle
hesaplaşıyorum