Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

o dayanılmaz
iç çekişine
doldu da
taştı yüreğim
dert oldu
sığmıyor içime

istesen de
istemesen de
yansımış tenine
gül yüzüne
tavrının olağandışılığına
bugün kaygılı gördüm seni

sana da kırgınım
yüreğim
ne öyle
olur olmaz sevip
sıkıntıya sokuyorsun
dertsiz başımı

yağmur
nazlı nazlı çiseleyerek
ağaca
toprağa
yaprağa düşer
ve yerdeki karıncaya

ayağımın tozuyla
siftah eden yüreğimle
meyveler çiçekteyken
gün ışımadan
duygular kirlenmeden
sevdim seni

buğdayın başağı
güneşin feri karartıldı
yeşil artık yapay
ovanın
yüce dağ başının dumanının
doğallığı kalmadı

uzun zaman oldu
yıldızlar
yol göstericiliğini yitireli
ay, aldı aydınlığını
çekti gitti
köşesine çekildi

O boncuk gözler
Çocuk yaşta düşer dehşete
Hangi kötümserliğe
Hangi kimsesizliğe
Tanıklık eder bilinmez
Bedeninde

çakaralmaz
yarımakıl
sabıkalı
boşta gezer
ne zaman
ne yapacağı

sevdanın yakıcı eli
dokununca yüreğine
ve duygunun
bam teline
heyhat !
alıkoyamıyorsun