Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

un ufak edildi
eldekiler
ne dostluk
akrabalık
arkadaşlık

gülüm
güzelim
iki gözüm
yüzüm
özüm
özütüm

çıkmaz sokakların açıldığı
özgürlük bulvarıyım
gökyüzü gülümsemekte
ve ayın şavkı düşer
derelerime
ve umut fışkırır

düşüncelerimiz
asla yanıltmadı bizi
varsayımlarımızdan
pişman olmadık
afaki olmadı
öngörülerimiz

gözünün içi gülerken
yüksek oktavlı
hahkaha atmak
ne de yakışırdı oysa

ağzıma kadar doluyum
dopdolu
dökemedim içimi
anlatamadım derdimi
ifade edemedim beğenimi
aleni söyleyemedim sevgimi

öyle bir sevdaya
tutuldum ki
yıllanan şarap tadında
ve diliyorum
güneş batmaz üstünde

yüreğimin
çıkmaz sokaklarında
koronerlerimin
tıkanıklığısın
öyle kayıp
öyle acıtan

iki kere ikinin dört ettiğine
güneşin
her gün yeniden doğduğuna
gün batımına
dünyanın yuvarlak olduğuna
yaşam zevki veren

baskınlarda
yüreğim teyakkuzda
öyle katmerleşti hasretim
ve duyarlılaştı ki sevdam
dokunsan ağlayacağım