Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

cafcaflı
sevgisiz
hürmetsiz tüketim toplumunun
ışıltılı sokaklarında
kınından çekilen
dehlizlerden

hasbelkader
sevilmişliklerimiz
gıyabında
yanmışlıklarımız
ibadet eder gibi
tutulmuşluklarımız

kuşlar uçuyordu
semada
alabildiğine
özgürce
sana tutsaklığında
yüreğim çarpıyordu

kuruyan yaprakları avuçlamak
kalp kırıklığı yaşamak
öznesi olmadıklarının
sonucuna katlanmak
öteki olmak değildi mesele
yalnızlığı paylaşmak

meselenin özü
kıraçta çiçek yetiştirebilmek
Kerbelada
bir damla su
derde
yaraya

şiddet
gardını almış
tanrıçasını arar
yüzlerde öfke
gözleri kan bürümüş
ağızlar lağım kokar

herkesin sevdiği
mevsim vardır
baharlar
hep ön sırada
kimi hafta sonunu
ayları

çelikten sert
zirvelerce yüce
groston ağırlığında
kıldan ince
yürek taşırız
sevince ve sevilince

kapitalizmin vahşi çarkında
yalın
basit
safiyane
bozulmayan
sermayesi olmayan

çocuklar
yürekleriyle
elleriyle büyütmeli güneşi
ve alıp verdiği
soluğunda hissetmeli
sevgiyi