Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

anlayamadığım
bir hüzün çökmüş yüzüne
yorumlayamadığım bir bakış
rahatsızlık veren
çözemediğim
bir duyguya bürünmüş yüreğin

insanlığın geldiği
son aşamada
çocuklar
yaşamdan koparılıp
kadının adı anılmıyor
ne utanma

yağıp
bitiyor
kar
ve yağmur
esip geçiyor rüzgar
sürükleyip götürdükleriyle

gözün yükseklerde
fır dönersin
bir arpa boyu
çıkarın ekseninde
gelecek bekler
nemalanmak istersin

tatillerin en güzeli
ara vermek
dinlenmek
belleği tazelemek
bilgi kuşanmak
soluklanmak üzere

biriktirdiklerimiz
bastırdıklarımız
yaşayamayıp
içimize attıklarımız
filiz verdi
umudumuzun geleceği

özgür istencimizle
kol kola
omuz omuza
ortak akılla
çıktık bu yola
gelinen aşamada

kol kırılıp
yen içinde kalmamalı
icabına bakmalı
gerçek gün yüzüne çıkmalı
çarpıtılmadan
aşikar

boş gözlerle
bakma bana
öylesine
mecburiyet hissetme
bırak boş sözleri
geriye dönüşü

pasparlaklığıyla
varlığına tanıklık ettiğim
evet o yıldızdı
araba selektörü gibi
durmadan göz kırpan
izdüşümü gönüle vuran