Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yeter ki gül sevdalım
ben ağlarım yeterince
sen dur
gerekirse ben giderim
var olmak istersen eğer
yok olurum inan

her seferinde
gülüşün
duruşun
bakışınla umut saçıyorsun
karanlığa güneşin doğuşu
yağmur sonrası gökkuşağı

içinde
hava
su
gökyüzü
ağaç
çevre

her nedense
görmezden gelinir
basite indirgenir sevdalar
hafife alınır
yok sayılır
zamana yaymaya çalışılır

İlerleyen saatlerde
Karanlık koyulaştıkça
Gönlüm sıkılmakta
İçim daralmakta
Daha ülke sorunlarına başlamadan
Yüreğimin içtenliğini

mümkün mü sanıyorsun
yaşanmışlıkları unutmayı
ve yok saymayı
yüreğimin hissettiklerini

Mayıs 2019

betin benzin attı
duygu yoğunluğundan
sesin titriyor
kas katı oldun
ve hayat
seni çok yordu farkındayım

üstü başı
ayakkabısı
süsü olmayan değil
yüreği olmayandır
yoksul

gördükleri bir parça ilgi
karşılıksız sevgi
ve insan yerine konmaktan
saygı duyuyor
ayağa kalkıyordu yaşlılar
önünü ilikliyorlar

kaç gece
uyuyamadım
ve kaç ezan vakti
uyandığımda
yoksun yanımda