Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

arada sırada
karşılıklı
şöyle bir içmeli
hem de
esaslı şekilde
içtiğine içini dökmeli

direngenliği
çilekeşliği
kara toprağa
kara başkaldırısı
ve soğuğa inat
kardelen tazeliğidir

herkes
birikimi kadar
aydınlatır
gecenin karanlığını
karartıları
ya da

içimi açtım sana
yüreğimi
derinliğimi
geçmişimi
bugünümü ve geleceğimi
neyleyim

bildim bileli
hep mert olmuştur insanın
yeşil ve mavinin her tonu
enfes manzaran
engebeli coğrafyan
günlerce terk etmeyen

küçümseme
geceler boyu
yolları aydınlatan
sokak lambasını
karanlık işlerin tanığıdır o
yol kenarında duran

kalmadı kardeşim
tutunacak dalımız
mecalimiz kalmadı
sapla samanın karıştığı
yalan furyasında
boşuna mıydı

açık fermuarın
karşılıklı tarafları
illa ki birinin
canı istediği zaman
izin verdiği süre
bir araya gelebilir

sana bir şey söyleyeyim
teşbihte hata olmaz
orospuluk
genlerine işlemişse
pezevenklik yaşam biçiminse
lümpenlikten geçiniyor

maharet
telgrafın tellerinde mi
yoksa
insanın içini burkan
yanık ezgileri mırıldanan
yürekte mi gizliydi