Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yok böyle kepazelik
böyle rezillik
böyle ironi olmaz olsun
sorumlular dururken
sorumlulukları hatırlatanlar
cezalandırılıyor

taş üzerinde taş
vücutta baş
tencerede aş bırakılmadı
telef olmayan hayvan kalmadı
delik deşik edildi yarınlar
yakılmayan ot

işi öğrenmeden orospuluğunu
öğrendikten sonra da
puştluğunu buldu insanoğlu
ve bir daha
iflah olmadı

ekmek kırıntısıyla
karnı doyan kuşları
sevilmekten haz alan
bütün canlı varlıkların
okşanan duyguları
mutlu olmaya yetiyor

ocu
bucu
filan
feşmekancı
sıfatlarından bağımsız
insanlığın paydası

toprak obur
toprak aç
aldığıyla yetinmiyor
doymak bilmiyor
sahip çıkın sevdiklerinize
ve bırakmayın

senin elinden olsun isterim
bırakma zebanilere sevgili
boynuma sen geçir
yağlı urganı
giyotin
elektrikli sandalye

durumu sorarsan
inandırılmaya çalışılan
baştan aşağı saçmalık
abukluk
iğrenç
ve külliyen sahtekarlık

illa şiir yazmak
tiyatro oynamak
sobelemek mi gerek
iki kadeh şarap yetmez mi
sevgili

kamera arkası
karanlık dehlizler
kapalı kapılar ardında
saray entrikalarının yaşanmadığı
şeffaf
açık