Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

rüzgar
sevdayı fısıldıyor
dili döndüğü
gücü yettiğince
baksana
fırtına olup

bırak bahaneyi
sığınmayı
maske kullanmayı
dolanmayı
saklanmayı
söyle nereye

gülüşler sahte
duruşlar
bakışlar
anlayışlar
yaşayışlar sahte
verilen sözler

ne zaman
birikenleri
yitip gidenleri
geriye gelmeyecekleri düşünüp
hüzünlensem
burnumun direği sızlar

eleştirilmeye tahammül edemez
öz eleştiriden hoşlanmayız
eleştirmeye bayılırız
bir garip toplum olduk
doğrularımız bile karmakarışık

kılı kırk yararak
yaşattık sevdalarımızı
yerleşik kurallara
baş kaldırıp
engellere
posta koyarak

ne ufolar
ne de uzaylılar
aç gözlü
piç kuruları bastı
güzelim dünyamızı
ve geleceğe dair

sen sevmişsin de
uğruna
methiyeler dizdiğin
canını verdiğin
yar habersiz
ne varlığın bilir

bırakın dostluk yaşansın
komşuluklar
anılar
ve insanlık adına her şey
içtenlik paylaşılsın
küçücük kazanımlar

zamansız gidişlerin
hep dert oldu
içime
biliyorum
her seferinde
boşuna bekleyeceğimi