Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kalmadı kardeşim
tutunacak dalımız
mecalimiz kalmadı
sapla samanın karıştığı
yalan furyasında
boşuna mıydı

içimi açtım sana
yüreğimi
derinliğimi
geçmişimi
bugünümü ve geleceğimi
neyleyim

bildim bileli
hep mert olmuştur insanın
yeşil ve mavinin her tonu
enfes manzaran
engebeli coğrafyan
günlerce terk etmeyen

arada sırada
karşılıklı
şöyle bir içmeli
hem de
esaslı şekilde
içtiğine içini dökmeli

siluet
gerçekle
at izi
it izine karıştı
renkler birbiri üstüne
karalaştı

direngenliği
çilekeşliği
kara toprağa
kara başkaldırısı
ve soğuğa inat
kardelen tazeliğidir

herkes
birikimi kadar
aydınlatır
gecenin karanlığını
karartıları
ya da

küçümseme
geceler boyu
yolları aydınlatan
sokak lambasını
karanlık işlerin tanığıdır o
yol kenarında duran

savaşın yıkımı
silahın soğukluğu
yansımış yüzüne
modun düşmüş
endişeli bakışında
korku

boyuna posuna
iri cüssesine bakıp
fiziğine bayıldığın
ayakta duran
nefes alanı
canlı varlık diye