Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

küçük hesaplarla
yoksulluğu sırtlayıp
taşıdığı yükün ka de vesi
yaşamın bedeli
eşitsiz
ve adice

mesafe koymadan
dostane muhabbetimiz
senli, benli
oluşumuzdan
uçsuz bucaksız
yere göğe sığmayan

alıp başını gitmekle
geçmişi götüremiyorsun
beraberinde
neyleyim ki
sıkıntısı
çilesiyle

yarım ay karanlığında
buram buram
iç yangısı
Ağustos ateşi
çekirge sesi
gözünün içine bakan

seyrettiğimiz
kıyısından köşesinden
şurasından burasından
konuk olduğumuz hayata
müdahil olmalı
dalmalıyız tam ortasına

yeter artık
Haziran
o kadar değerimizi aldın ki
yüreğimizin ta içini
en derinliğine indin
ciğerimizin

ıtır kokulu tepelerin
efil efil eser
alınları öpülesi
dumanlı dağların nazlıdır
döküverir bulutlar içini
aydınlıktır suların

bahanesi yok
hesapsız
kitapsız
mutluluğun
çiçek toplar gibi
biriktirilen umudun

artık haritada olmayan
yitik şehrin kalıntılarından
geriye kalan
yaşananları
gözyaşlarıyla sulayan
her bir değer

zaman unutturup
sünger çekiyor acıların üstüne
dolduramıyor
boşlukları
alıyor bizden
çalıyor