Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

herkes
birikimi kadar
aydınlatır
gecenin karanlığını
karartıları
ya da

direngenliği
çilekeşliği
kara toprağa
kara başkaldırısı
ve soğuğa inat
kardelen tazeliğidir

siluet
gerçekle
at izi
it izine karıştı
renkler birbiri üstüne
karalaştı

arada sırada
karşılıklı
şöyle bir içmeli
hem de
esaslı şekilde
içtiğine içini dökmeli

taş üzerinde taş
vücutta baş
tencerede aş bırakılmadı
telef olmayan hayvan kalmadı
delik deşik edildi yarınlar
yakılmayan ot

yok böyle kepazelik
böyle rezillik
böyle ironi olmaz olsun
sorumlular dururken
sorumlulukları hatırlatanlar
cezalandırılıyor

işi öğrenmeden orospuluğunu
öğrendikten sonra da
puştluğunu buldu insanoğlu
ve bir daha
iflah olmadı

ekmek kırıntısıyla
karnı doyan kuşları
sevilmekten haz alan
bütün canlı varlıkların
okşanan duyguları
mutlu olmaya yetiyor

ocu
bucu
filan
feşmekancı
sıfatlarından bağımsız
insanlığın paydası

içinde
kesişmeyen sevdalar
sen olmayan resimler
ruhsuz duygular
anlamsız ve gereksizliklerle
örülmüş hayat