Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kıyıyorsanız
kınalı kuzulara
canlara
cananlara
çocuklara
ağaçlara

delisini sevdik
biz
rüzgarın
köyün
gönlün
yağmurun

en hızlısıydı
kategorisinin
en duyarlısı
cefakarı
fedakarı
gel gelelim

halen
bıraktığım yerdesin
geçen zaman içinde
erimiş
küçülmüş
kırılmış

cıvıksın
öyle ki
en katı yüreği dahi
sulandırır
kendine benzetirsin
limon kıskanır seni

genç sayılacak yaşta
tıkandı
yüreğimin damarları
sanki dalım kırıldı
kurudu
dilim damağım

sazın teline basan
o mübarek eller
ağızdan çıkan
o tok ses
ciğerlere işleyen
kanayan

insanların soğuk yüzü
havaların
buz tutmasının yanında
inan solda sıfır kalır

Ocak 2016

mesafeler artmadan
onulmaz yara açmadan
ve tadını kaçırmadan
yol yakınken
dön sevgili

bilginin önemsizleşip
bilimin değersizleştiği
ve muhtarların
akademisyenleri kınadığı
tabakhaneye yetiştirilecekleri olup
kural dinlemeyenlerin