Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

dünya dar gelir
sensizliğimde
şehrin yüzü soğuk
yaşamdan bıkar insan
afakanlar basar
kim arar

çnar altının gölgesi
huzur verir
pınar başının suyu
serinletir
yaylaların dinginliğinde
efil efil eser rüzgar

heyhat
istim üstündedir hayat
sırat benzeri
ince bir çizgi
sihirbaz
ya da cambaz olmak gereksiz

saldırganlık hakim duygu
kurnazlık yükselen
birbirine bakışlar şaşılaştı
toplum kendine yabancılaştı
üçkağıt sıradan
velhasıl içtenlik kalmadı

bu
lodos etkisi
senin
sarhoşluğunun yanında
solda sıfır kalır
sevgili

bugün bana
yarın sana
karşı çıksana
ne gerek var
yapanın kimliğine bakmana

derinliğine
duygularım acıyor
yüreğim sızlıyor
kerhen baka kalışlara
“mış gibi“ davranışlara
bile bile

sen olmayınca yanımda
çok uzak diyarlarda
başım düşer dara
mesafeler büyür gözümde
ve gönlümde iyileşmeyen
kronik bir yara

sorun
mesafelerde değil
yürekle
beynin geçimsiz ilişkisi
ve çelişkisinde
sevginin iletimi

vurdumduymazlığı kaldırmaz
aheste
ve salınarak
boş vermişliğe benzemez
ilgisizliğe de
duygudur