Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sevgisizliğin yeşertildiği
beslenip büyütüldüğü
anlatım
ve yaşam biçimi yapıldığı
canım toplumda
firarım gönlüne sevgili

açık havada
mesela ormanda
ya da
bir ağacın altında
bir hazan günü
iki boş kadeh

“çocuklar ölmesin” diyenlerin
“terörist” ilan edildiği ülkede
en insani duygularla haykırıyorum
binlerce kez
hiçbir koşulda
bahaneyle

kan akıtmak kolay
bir silahla
bir bombaya
yüreği karartmaya
bir pusuya bakar
sevgi ekip

çıramızın yandığı
kütlemizin
hedef tahtası olduğu
gençliğimizin çalındığı
zulmün
avazı çıktığı kadar bağırdığı

sabrım sınanır adeta
tepkim ölçülür
bitmeyen saldırıyla
ağzımı bozmamak için
zor tutarım kendimi
kızsan olmaz

orta çağdan kalma
pörsümüş
despot özentilerin
köhne yaşamların
örümcek kafaların
saçma sapan politikanın

bir duruştur
her şey
karşıdan beklenir
Kadıköy iskelesinde
gidenin dönmesi
vapur

insanlara inancımı
ve duygularımı kaybettim
HÜKÜMSÜZDÜR

Kasım 2015

süte su katmadık
bir gün olsun
dönüp harama bakmadık
çizgimizden sapmadık
yalpalamadık
sütü bozukluk yapmadık