Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

şaşırttın beni koçum
hem de çok
açıkçası
beklemiyordum
bu kadarını
duvara çöp sokun

bir varmış
bir yokmuş hayatın
yarım asrı geçen süreyle
dünyama sunduğu lütufsun
yaşamımın en değerli
otuz yılında

puştluğun
namussuzluğun
hayınlığın
prim yaptığı
günlerden geçiyoruz
kal gidelim sevgili

ne sarayda
ne konakta
dar sokaktaki yıkıntıda
çatışmanın tanığı olmak
yok öyle yarin
öpülecek yanağı

neyleyim ki bıyığımıza
kirli sakalımız
sakalımıza
ak düşerek
eksilen saçımız
sevinçlerimize

sapla saman karıştı
yazla kış
doğruyla yanlış
ne yapsan boş

Temmuz 2015

yine bir hazan
yine yaprak dökümü
ve yine hüzün
abartmış doğa
bu kez
dal kırıldı geçti

uzun maratonda
kötülükler
birlikte kalktığında depara
yetmez nefesi
ne de gücü
kısa soluklular

Orta-doğu
Afrikalının
çoluk çocuk
hayallerini süsleyen
açlıktan
zulümden

mülteci çadırı gibiyim
derme çatma
loş
gezgin
rüzgarla, donla
soğuğun