yazı tura hayatların
tesadüfi yolcularıyız
ne yöne gideceğini
hangi durakta ineceğini bilmeyen
Nisan 2015
çocuklar
sıcacık evlerinde
sere serpe sırt üstü
kahkaha üstüne kahkaha
bacak bacak üstüne atarken
off çocuk
günümsün,
yirmi dört saatimi kaplayan
nefes alışımsın
aklımı başımdan alan
her daim beynimde dolaşıp duran
sigaramsın dudağımdan düşmeyen
zaman
en iyi ilaçtır derler
oysa
ne kullanılışı belli
ne imal tarihi
ne son kullanması
günler
o anlar
tarihler vardır
kaçırılmadan
unutturulmadan
ertelenmeden
çimento gibi karıldık
harç olsun diye
köprü olup eğrildik
mahsur kalan geçsin diye
tutkal olduk ki
kopmasın bütünün parçaları
ayrılıklar
başlamasıyla bitmesi bir
hüzünler
ve acılar
kahve molası kadar sürse
ölüme ait var olan tüm yasalar
anlamaya çalışıyorum
bir mahkemenin verdiği kararı
diğer mahkeme
“yok hükmünde” saydı
savcı kararı uygulamadı
başka bir mahkeme
sanki
yer yarıldı
yerin dibine girdi sevdamız
nerede arasam yok
kime sorsam yok
sende mi kaldı yoksa
yıllardan sonra
dostlar sofrasında
tokuşan
hasrettir
sevda
hüzün




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!