Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bir gün
ilaç yazdığım bir hastayı
getirdiler kontrole
geçmemişti şikayetleri

önce şikayetlerini

inan
gidişat iyi değil sevgili
en içten
en derin
kaygılarımla

gidişin öğretti
sensizliğin
keskin ve derin uçurum olduğunu
yokluğun
paraşütle yumuşak iniş değil
bodoslama çakılmakmış meğer

girdabın içindeyim
ayni noktada
bir nevi
kısır döngü
ne sen sor
ne ben söyleyeyim modunda

sahte gülücüklerin
yapmacık mimiklerin
absürt sözlerin
bel altı söylemlerin
çürümüş taktiklerin
saptırılmış gerçeklerin

toplumsal belleğimize işlenmiş
linç kültürü
yakmak,asmak
yok etmek
genlerimizde
dinsel ritüelde

ötekileştirme
aşağılama
fıtratla
ayrıştırmakla başlayıp
küfürle
boğazlamayla devam eden

sen ne biçim
yaratıksın
Allah aşkına
atsan atılmaz
satsan satılmaz
yaşamımızın

her bir canlı
ömrü kadar yaşayacak
ve göçüp gidecek
bu dünyadan
mesele
hakkını vererek

çocukluğuma dönüp
aldığım francalanın kenarını
eve gelinceye kadar kemirmeyi
babamla pazara giderek
elinden tutup
fileyi taşımayı