Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

babamın memuriyeti ve tayini münasebetiyle
yedi yaşımda tanıştım şehirle
köyden indim şehire misali
şehir dediğim yanıltmasın sizi
on bin küsur nüfuslu
dört yanı dağlarla çevrili

annemize
ekmeğin üzerine sürdürüp
yağlı ya da salçalı ekmek
yediğimiz günlerdi
“ekmeğin elden”
"suyun gölden"

aklını başına almayan
deli sevdaların
sürüklediği yerdeyiz
aykırı
iflah olmayan
ve aman dilemeyen

anasız babasız
evsiz barksız
yataksız yorgansız
üstsüz başsız
beş parasız
yurtsuz

yürek sadece dağlanmaz acıyla
hem ağlar
hem dağlar
hem de dağılır
toplayamazsın parçalarını bir araya
bir kaçını toparlamaya çalışırsın

bu mücadele müptelası
hakkaniyet sevdalısı
ağrılı
asi ve
aykırı yürek
susacak bir gün

acılarımız
sızılarımız
toslayışlarımız
keşke
öpünce geçecek kadar
masum

bütün mesele
sevdanın değirmenine su taşıyıp da
öğütmemektir sevdayı

Temmuz 2014

sağ elin
sol elimdeyken
kalbim sana yakın
bırakma elimi sakın

Kasım 2013

ne Çin Seddi
ne Berlin duvarı
ne de Süveyş kanalı
ve engin denizler
engelleyebilir sevgimizi