Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hayat törpüleyip
yusyuvarlak yapmışsa
keskinliklerini
bağlamışsa ellerini
söyletmiyorsa sözünü
kapatmışsa gözünü

elimde değil
gökyüzünün maviliğini sevmek
göz renginin
ve denizin mavisini
huzur veren yanını
ve masumluğunu

sadece yüreğin söylediği değil
ağırdır şiir işçiliği
böcek çiçek
sevmek sevilmek meselesi de değil
toplumsal sorumluluktur yükün
duygudan yontarsın bazen

sana ait olan
yüreğimi getirdim
iadene gerek yok
zaten hepsi senin
üstü kalsın

yüreğimizi
beynimizi
geçmişimizi
aklımızdan geçenleri
yaşadıklarımızı
öngörülerimizi paylaşırız

ayağına taş değmesin
kafana güneş geçmesin
sağlıklı büyüyesin diye
ne çabalar sarf ederdim çocuğum
karnını doyurmak için
bilumum

dostluk
karşılık beklememek
hissetmektir
özlemek
almadan vermektir
paylaşabilmek

yetmişli yıllarda
ay karanlıkta
ölüm pahasına
kelle koltukta
okkalı sloganlar yazılırdı duvarlara
gece yarıları

o kadar mı
ayrı düştük
sevgili yar
düşüme konuk olmaktan bile
kaçınır
başından savuşturursun

eflatun renklim
içime çektiğim
leylağım
lavanta kokulum
duygularımın ilham rengi
yürek zenginliğim