Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

el alem demeden
önceliğimiz oldu
ne duymazlıktan gelebildik
çığlıkları
ne de görmezlikten acıları
kol kanat gererek umuda

hayat yaşamak için
sokakları paylaşacaksın
okuyacaksın
ip atlayacaksın arkadaşlarınla
körebe oynayacak, gıdanı alacaksın
çocukluğunu da

Ne bıçak
Ne kemik kaldı
Ne de dayanacak hal
Tuzla- buz oldu hayaller
Yerle yeksan sevdalar
Kırık dökük umutlar

kırık, dökük
yara bere içinde
yarım yamalak
içimiz yanarak
yüreğimizden kan damlayarak
yaşıyoruz

gün gelir
umutla beklenen
iple çekilen
sayılı günler de biter
hem de tez elden
birlikte coşku da yiter

üstten bakma
aşağıdakilere
pinekleme orada
güç gösterme
hitap etme yeri değildir
balkon,

herkes nefes alıyor
kalbi atıyor
bakıyor
gezip,dolaşıyor
ancak
yaşamak

her gün
tan yerinin ağarmasıyla
yeni bir hayat başlar
gerisi
yaşamak isteğin kadar
ister hiç

bırakın
duyguları
zamanı
hayalleri yargılamayı
önünüze bakın
günü geleceğe taşıyın

indir
dünyanın yükünü
sırtından ve omuzlarından
bak
göreceksin
ne güzelmiş