yalnızlığın simgesi
gecelerdir sanırdım
ta ki duygu yüklü bir başınalığın
yaşam algoritmasında
kimsesizlik olduğunu
anlayıncaya dek
çocukluğumun Saatli Maarif Takviminin
arkalı, önlü
okunmadan atılmayan
son yazın sararmış yaprakları gibi
ömrümüzden birer birer kopan
ve zaman durduğunda
uykusuzluğumun nöbetinde
erkenciyim
Nisan’ın tadını çıkarıyorum
kuş sesleri içime işliyor
kaplumbağa bilindik hızında
mis kokulu leylaklar
Turfanda duygu
Taptaze hayal
Bir ekmek, bir gazete
Sımsıcak bir umuttu yaşamak
Yaşamasını bilene
çok şükür
hayal kurmaya
uçsuz bucaksız ufku
ve muhteşem gökyüzünü
seyre dalmaya
yıldızları saymaya
ardı ardına yutkunup
tir tir titreyerek
kilitlenmiş çeneler
ağızları bıçak açmıyor
ve bir dirhem
yaşam belirtisi yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!