Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hayallerimin kurbanı
umutlarımın tutsaklığıyla
dumanı tütmese de
yüreğim yanar
içten içe
soğuk kış gününde

üstün başın
yıldıza belenmiş
güneş kokuyor tenin
ay düşmüş yüzüne
gözlerin çiçekte
bakışın nemlenmiş

ağzının kenarında
yarım tebessümle
dilinde
yanık bir ezgi tutturur
yüreğimi kabartırsın
ve inan

kâğıt
kalem
daktilo devri kapandı
şimdilerde
şiirler
kimilerince sanal

hayatın gerçekliğinde
mantık da var
duygusallık da
ben
yüreğimle düşünürüm

yere göğe sığdıramadık
ve toz kondurmadık
sevdamıza
uğruna
tam teçhizat kuşandığımız
üç beş nöbetinde

ölüp ölüp
her gün yeniden dirildiğimiz
o baskıcı
o kanlı
o vahşi
insan yaşamına kasteden

intiharın eşiğinde
yüreğim
artık
bir daha sevmek
haram mı ne

köylü, kentli
konu, komşu
yoksul, varsıl ayırt etmeden
ülkemin güneyi yıkılmış
bir sürü kronik ağrım varken
kıvrandıran

buz kesiyor etraf
soğuk
ayaz
kırağı düşmüş
toprağa
tıka basa