Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Gecemize teşrif et, Ey Resuli Kibriya.
Aşkınla sevdalılar, yolunu bekliyorya
Arştan arza avdet ettiğin gibi dön gel.
Aşıkların gözyaşı, akıp oluşturdu sel.

Ümmetin yese düştü, Ey seyidi mürselin,

Unutmayınız ki!
Sevgi bir seviye işidir.

Sevdiğiniz kadar sevilir,
Sevindirdiğiniz kadar sevinirsiniz.

Yine bir yaprak düştü, ömür denen takvimden,
Gelin tövbe edelim, dar mezara girmeden.
Yarın diye özlerken, işte artık dün oldu.
Dünler ile bu günler, yarınlara yol oldu.

Umut ile beklenen, her yarın dün oluyor.

Mimsiz temel üstüne, kurulmuş medeniyet,
İnsanlığa kast etmiş, taht kurmuş edeniyet.

Gözlerini kapatmış, ne dünü ne yarını var,
Evladını yen vampir, dünyayı sanıyor yar.

Açıp ta gözümü, bakamaz oldum.
O güzel yüzünü, göremez oldum.
Verdiğim sözümü, tutamaz oldum.
Ey dost bilemedim, nedir bu halim.

Ben beni nedense, tanımaz oldum,

Azgın itin sonu uyuz demişler,
Ey israil, hazırmısın sonuna?
Katlettiğin canlar arşa gitmişler
Caniliğin kar kalır mı yanına?

Ey işgalci çete, kahrolasın sen,

Son pişmanlık fayda vermez,
Hele bunu bilse herkes.
İki dünyada da gülmez.
Pişmanlığı sona kalan,

Sevap burada, günah burada,

Oğlum kızım diyerek, yılların geçip gitti,
Onları büyütürken, ömür sermayen bitti.

Sadece büyüsünler, diye çektiysen çile,
Bir hayalin uğruna, geçti ömrün nafile.

Işık, karanlık geceden yarına yol açan menfez.
Işık, umuda muhtaç gönüllerde bir sermayedir tükenmez.
Her gün akşamla ölürken, ebede müştak insan zanneder ki hiç ölmez.

Yarın, anın kılıcı altında can vermeye mahkum kurban.
Yarın, her akşam karanlığa gömülerek ölüp dün olan.

Elhemdulillahi ala kullihal. Sivel kufri veddalal.

Her nefeste Allah'a iki sefer can borçlu olduğumuzu idrak edebilseydik!

Belki başımızı secdeden kaldırmayacaktık.