Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Recep geldi nuruyla,
Dünyaya süruruyla.
Müminler sevinç duyar,
İslam’ın onuruyla.

İlk cuması Regaip,

Dünya bir imtihan yeri,
İşlenilen günahlar,
İlahi imtihanın eseri.

Yoksa dünyada kimin neyi var,
Dünya benim diyenlerde,

Yarına varmak için bu gece ölmek gerek.
Ölüm yokluk değilse, üzülmeye ne gerek.

Allah’a ve aihrete inanmadığını söyleyenler
veya hiçbir manevi değeri dikkate almayanlar;

Sonu belli olmayan bir ömürde, dünya hayatının, sıkıntı, kaza, bela, hastalık, sakatlık ve benzeri dertlerine inat ile direnmeleri! ..

Öleceklerini bile, bile, ölmemek için ölümüne mücadeleleri!

.

Bir şeyi olmadığı yerde aramak,
zaman kaybı ve mantıksız bir iş gibi görünse de,

Aradığı şeyden daha değerli olan

Dünyalık işlerin, sonu hüsrandır.
Aptal kişi, bu dünyaya kanandır.
Ölüm varsa, gerisi hep yalandır.
Her nefesin, hesabı var unutma.

Hayat nefes nefes, yaşanır elbet,

Hepimiz alim, cahil, müridi ve mürşidi ile istisnasız herkesin,
İmtihan sırrından kaynaklanan, hata yapma, batıla sapma ihtimali vardır.

Farkına varmadan sırati müstakimden ayrılıp batılı hak zan etme tehlikesi vardır.

Onun için en haklı ve en isabetli bir iş yaptığımızı zannettiğimiz zamanlar bile “Allahümme erinel hakka hakkan verzuknâ ittibâ'ahu ve erinel bâtıla bâtılan verzuknâ ictinâbehu” (1) diye dua dua yana yakıla yalvarmalı.

Haddini bilmek nedir, diye sorsa yarenler.
Ehlullahın yolunda, olmak gerektir derim.

Bu dünya neden döner, sual etse yarenler,
Aşkın şarabın içmiş, sarhoş olmuştur derim.

Biz gaflet yorganının karanlığında saklanıyor,
Bencilliğimizle  sevgiden mahrum bıraktığımız yüreğimiz buz tutuyor ise;

Bütün dünyayı ışığı ile aydınlatan,
ısısı ile bahar mutluluğu yaşatan güneşin ne günahı var?

Gül muhabbet kokar,
Muhabbetse Muhammed.

Gül!
Ana kokar,
Bacı kokar,