Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Ya nefsini yenersin,
Ya nefse yenilirsin.
Nefse yenilmek neymiş,
Hesap günü bilirsin.

Hepimizin bir birimizden öğreneceği,
istifade edeceği ve bildiğini paylaşacağı o kadar çok şey var ki.

Hiç birimiz tek başımıza bir şey değiliz.
Bir birimizle değer kazanır, bir birimizle değerli bildiğimiz şeyleri paylaşırız.

Ömrüme bir baktım ki,
İki ucu karanlık,

Öteden bir ses geldi,
Korkma sonun aydınlık.

Özellikle ruesa, hukema ve ulema olmak üzere,
bütün insanlar ister dünya ister ahiret adına ihtirastan uzak durmalıdır.

Ruesa muhteris olunca, ikbal adına şahsi ve keyfi icraatlarla zulme, ulema ve hukema ise hatalı nefsani ve arızi içtihatlarla ihtilaf ve tefrikaya sebebiyet verir.

Fertler arasındaki kavgalar,

İLGİSİZ KALMA

Sevgi Allaha has, verilmiş duygu,
Gerisi sadece, sanal bir kurgu,
Yüreğinde tüter, hep burcu burcu,

Nefsini isyan ettirip,
rahatını bozan, canını sıkan her şeyi ceza sanma.
Her nimetin büyüklüğü nispetinde bir külfeti vardır.

Demir ocaklarda kızartılıp,
örslerde dövülmeseydi paslanmaktan kurtulabilirmiydi?

Bir pazarmış şu dünya, herkes telaş içinde,
Kimse bir şey götürmez, her şey durur yerinde.

Sırlar sırrı insandadır, tanınmaz,
Sırsız kalan insan diye sayılmaz,
Şöhret hissi, zehir karılmış bir bal,
Tadın alan, tesirinden kurtulmaz.

Tüm mahlukat, gizli insan içinde,

İnsanın çilesi dünyada bitmiyor,
insanın insana ettiğini canavarlar etmiyor.

Ne yük yorar insanı, ne de dertler öldürür.
İnsandır kaynağı, hem derdin hem neş-enin,
Çatal bir dil yakarken, tatlı bir söz güldürür.

Yaratıldın, bir damladan,
Arza gelmişsin, veradan,
Mal Allah'ın, mülk Allah'ın.
Her şeyi Ol dur, yaradan.

Hırsa hasede, kapılma.