Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Yazı 052 SAMİMİYETTE SINIRSIZLIK

İnsan şu dünyaya saadeti ebediyesini kazanmak için gönderilmiş olup;
onu kazanabilmesi için büyük imtihanlardan geçirilip test edilmektedir.

Saadeti ebediye deyince ne olduğunu aklımız pek kavrayamadığından onu kazanma adına gerekli hassasiyeti gösteremediğimiz gibi kaybetmenin endişesini de içimizde his edemiyoruz.

Ramazanda vücut binasının giriş kapıları olan, Ağız, Burun, Göz ve Kulak gibi organlar oruç ibadeti ile kontrol altına alındığından, Oruçlu bir mü-min için Şeytanlar zincire vurulmuş olur.

Mü-min için şeytanların zincire vurulması demek, cennetin kapılarının açılması, cehennem kapılarının kapanması manasına gelir ki.

Efendimiz de bunu bize hadisi şerifleri ile müjdelemiştir.

Materyalist felsefe bataklığında boğulmuş;
başkalarının da boğulmasını hayatının gayesi haline getirmiş, kendisini filozof zanneden bir bilge geçinen bir arkadaşa.

Değerli Filozofum,
Şu sıkıntılı, dert, bela, acı ve keder ile dolu;
Bir üzüm yedirse, yüz tokat vuran hayatı tüm sıkıntılarına rağmen, sonunda elimize hiç bir şey geçmeyecek ise, neden yaşadığınızın makul ve mantıklı nedenini bana anlatacağınızı umuyorum.

Kendini görmek için, bak canan aynasına,
Üzülme ihanete, girme sakın yasına.

Gelecektir herkesin, elindeki kaşığa,
Şu ömür süresince, ne doğrarsa aşına.

Yemin etmeden,
söz vermeden önce bir daha düşün,

Çünkü ettiğin yememin,
Allah’ın şahit tutulduğu bir ahittir.

Ağla yüreğim,
Haline bak ta.
Neden cümle alem,
Her an ayakta.

Bir gün bitecek,

Hafızanıza kaydedilmiş olan, hayat filminiz
HAŞİRDE GÖSTERİME GİRMEDEN, TÖVBE MAKASI İLE
HATA, KUSUR VE GÜNAH SANSÜRÜNDEN GEÇİRİNİZ.

YOKSA ALLAH cc. İLE BERABER SEYREDERKEN
ÇOK UTANACAK VE ÇOK PİŞMAN OLACAKSINIZ.

“Şerrun nedameti yevmel kıyame” Hz. Muhammed (As.)

Pişmanlığın kötüsü Kıyamete bırakıp,
Haşirde duyulandır.

Artık iş işten geçmiş,

Recep geldi nuruyla,
Dünyaya süruruyla.
Müminler sevinç duyar,
İslam’ın onuruyla.

İlk cuması Regaip,

Dünya bir imtihan yeri,
İşlenilen günahlar,
İlahi imtihanın eseri.

Yoksa dünyada kimin neyi var,
Dünya benim diyenlerde,