Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Eğer gözlerinde toplanırda
Akamaz ise yaşlar
Demek ki içinde sönmeyen
Pek çok ümit var
Boğazında takılıp kalırsa
Zalim hıçkırıklar

Gülümse bana canım
Tebessüm et durmadan
Gülümse coşsun kanım
Seyredeyim bıkmadan.

Öyle tatlı bakışın

Bir imtihan dünyası, böyle buyurmuş Mevla,
Dünyada yüzyıl geçse göçeceğiz sırayla
Hayat bizi yaşamda pervasızca bırakmaz
Ecelle aramıza giremeyen tek şey riya..

Acıyı paylaşmalı, azalır paylaştıkça

Herkes duysun gerçeği cümle arz’a ilandır,
Bana küsen vefanın artık hükmü kalmadı.
Gönle koydum merceği, yanlış tarz’a ilandır
Beni çizen vefanın kalpte hükmü kalmadı.

Boştan yere yıllarca kalbimde yer açmışım,

Neler geldi başıma senle görüşmeyeli,
Toprak kaydı altımdan, ayakta duramadım.
Dost bildiğim herkesler vurdu da hançerini,
Kalbimi kanattılar kanı durduramadım…

Önceleri almamıştım hiç birini kaile,

Nasıl ödenir ki hakların senin
Gücüm yetecek mi ah babacığım..
Üstümde emeğin pek çoktur senin
Oğlun bilecek mi ah babacığım..

Aç kalmamam için kendin aç kaldın

Konuşmadan olmaz, hele bir otur
Bir nefes al önce, sonra karar ver.
Yıkma aşkımızı yok mu hiç hatır?
Ayrılık hem seni, hem beni gerer…

Tamam, bitebilir, yollar ayrılır

Belki tekme bekliyor nasır tutmuş kıçına
Belki ortak arıyor bu insanlık suçuna
Dünyayı b.kladıkça, göz atıyor dışına

Soyunmuşta dünyanın Jandarmasıyım diyor
Dünya çok küçük geldi, uzayda yer arıyor

Kim çeker dünyanın kahır yükünü?
Her derde alışık insan olmasa..
Sırtına vurup ta dertten çıkını,
Kim taşır dolaşık insan olmasa?

Dağ delip tepeden suyu doldurur

Kör gibi inanmışlar, Ermeni uşağına
Amerika kollayıp, taç geçirmiş başına
Koskocaman Milleti, halklara ayırıp ta
Bize uzaktan gülen kına yaksın kıçına..

Yemek içmek petrolden, anlıyoruz ki beleş