Necati Ocakcı Şiirleri - Şair Necati Ocakcı

Üstüme çok geldin, tehdidin yeter
Her şeyi bırakıp, çeker giderim
Sözlerin bayıltan, eter mi eter
Senden geri kalmam, çıkar giderim.

Sabahın köründe, kavgalar başlar

Kalem tutan eller, havada kaldı
Kılıçlar kınında, paslandı yine
Tehlike çanları, kapıyı çaldı
Yeşeren ümitler, ıslandı yine.

Kurutalım derken; nefreti, kîni

Benim her çektiğim, senin yüzünden
Aldattın herkesi, vurdun gözünden
Oryanteller gibi, döndün sözünden
Yapıp ettiğini, düşün bir hele
Yeter yaptıkların, ulan hergele.

Devri kötülemek bana mı düştü?
Her gün karalayıp, yazsam da olmaz.
Yaralandık da iş cana mı düştü?
Bu vakitten sonra, kızsam da olmaz.

Bir felaket kuşu kondu, dalıma

Normal olan her şey, sanki kudurdu
Değirmenin suyu, çarkları durdu
Bereketin nabzı, doksanı vurdu
Biri; üçe, beşe, katamaz olduk.

Besinimiz; şak- şak, çalımla çaka

Yeter dertli başın, gülmedi gitti
Kederi sil de gel, bana meleğim!
Hasretin bitirdi, canıma yetti
Birazcık gül de gel, bana meleğim!

Değer mi başını, derde soktuğun?

Otuz yıllık zulumüyle
Alımıyla, çalımıyla
Siyaseten ölümüyle
Nihayet gitti Mübarek.

Mısır halkı, örnek oldu

İlle başımıza, taş mı yağacak?
Kıyamet yaklaştı, geldi geliyor
Kor ateş batıdan, bir gün doğacak
Dünya denen teker, hava salıyor
Kıyamet yaklaştı, geldi geliyor.

Neden, niçin diye sorma
Sevmiyorum ulan seni
Hiç kafanı boşa yorma
Sevmiyorum ulan seni.

Kaç kereler yemin ettin

Yatar yatmaz, bana geldin
Vızıl- vızıl, Sivri Sinek
Bana değil; kana geldin
Emdin beni¸Sivri Sinek.

Geceleri, fırsat bildin