Bırakıp gittin ya, ararım seni
Sevgime dere ol, gel diye diye
Düşer seraplara. sorarım seni
Derdime çare ol, gel diye diye
Sensizlik vuruyor, içime darbe
Hasretimi sürdüm, bahçede güle
Koklayıp, kokumu, alasın diye
Notalarla yazdım, bu aşkı tele
Duydukça akılda, kalasın diye
Aklıma gelirsin, düşersin dile
Eğri doğru, doğru eğri, oldu'da
Siz düzelmediniz, ey hortumcular
Karabük de çok demir doğruldu’da
Siz düzelmediniz, ey soyguncular
Ak diyenler karayı oluşturdu
Okudum, ehilim diyorsan eğer
Ağzından çıkacak sözünü düşün
İnsanın gözünde istersen değer
Dedi kodu yapma özünü düşün
İlim yâda irfan alay değildir
Neyime yaradı şu koca dünya
Geldim gidiyorum, size elveda
Nice deli günler yaşadık güya
Her yanı kış sardı yaza elveda
Gözümden kalkmıyor sis ile duman
Otuz yıl çalıştım emekli oldum
Bir daha arayıp, soran olmadı
Evsiz, ocaksız tek başıma kaldım
Şu gönlüme merhem süren olmadı
Verilen tazminat almadı yapı
Kahpe dünya derler bu nasıl hayat
Sen hiç kötü yola saptın mı dünya
İnsanlar değil mi içinde hoyrat
Sen paraya, pula taptın mı dünya
Yıldızla, güneşle, gök deki ayla
Yoksa geliyor mu dünyanın sonu
Volkanlar patlıyor buzlar eriyor
Toz bulutu oldu, şimdi son konu
Volkanlar patlıyor buzlar eriyor
Kar, buzlar eriyip sular akacak
Gönül nedir senden çektiğim çile
Yeteri bilmezsin, pes deli gönül
Daldan, dala konup düşmeden dile
Yüksekten uçmayı kes deli gönül
Dünyada gözün var, aç mı yaşarsın
Kahredip kızdıkça böyle yaşama
Yaşamak güzeldir bilmeli dersin
Sen kafanı takma döktüğün yaşa
İnsan göz yaşını silmeli dersin
Bu ülke bu vatan insanlar bizim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!