Yetmezmi peşinden koştuğum gönül
Yolunda ölsem de, gelmiyor işte
Az mı geldi dile düştüğüm gönül
Yüzüme bakıp da, gülmüyor işte
O çevirmiş gayrı benden yüzünü
Güzele çok bakma, soyunu yakar
Kendine gelince, hayranlık akar
Dışarıda gezme olursun sakar
Gitmesen de, çapkın olma kardeşim
Biraz kıskanırsan kötüdür huyun
Eğer insan olup, doğduysa canlı
İnsanca bir insan, olmalı insan
Hiç kimse doğmuyor saraylı hanlı
Aç, yetim, fakiri bilmeli insan
İnsandır hayattan dersini alan
Aşkın alev aldı yüreğim yanar
Sevdan yüreğimde kor sevdiceğim
Yavaş, yavaş kurur bu koca çınar
Gel de şu halimi gör sevdiceğim
Yüreğim yanarda çıkmaz dumanım
Sevgili dostlarım, nasip olursa
Temmuz'da sılayı, görmek isterim
Gönül dostunu, sağ salim bulursa
Yüzlerine yüzü, sürmek isterim
Toprağı, taşını, özlüyor özüm
Sevdan bir kitaptı okudum bitti
Ne heyecan kaldı ne gönülde yer
Yürek bir mangaldı sönüpte gitti
Ne rüzgarı kaldı ne içinde har
Gelip geçince yaz bahar ayları
Son kez gözlerinin içine baktım
Bir daha başımı kaldırıp bakmam
Ömrümde bir kere gönlümü yaktım
Artık yalvarsan da yoluna çıkmam
Şu dünyada seni ölmüştür bilip
Takvimlerden nice sayfalar düştü
Huzuru bulmadı yıktığın gönül
Fidanlar büyüdü, soylar değişti
Sevdayı bilmedi yıktığın gönül
Kırlarda menekşe, sümbüller açtı
Can vermeyeceksen benim aşkıma
Ettiğin yeminler vız gelir bana
Sevdan çevirmezse beni şaşkına
Sunacağın aşkın buz gelir bana
Benimle kursan da hayali düşü
Unuturum, unuturum demiştim
Olmadı, olmuyor, unutamadım
Başkasıyla avunurum sanmıştım
Olmadı, olmuyor, avunamadım
Nice yeminlerle dönmem demiştim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!