Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

Ne abdalız, ne aptal, neyzen, ney’in çağrısı,
Devletli doymazların omzuna bindiğiyiz…
Zalimleri görmez mi, fakirlerin Tanrısı
Tuzu kuru fillerin, çimlerde ezdiğiyiz.

NE ZAMAN ÇALSAN KAPIMI

Ey sevgili, ne zaman çalsan kapımı,
Sen bilmesende, katilisin, hayallerimin...
Bozuveriyorsun kimyasal yapımı.

NE ZAMAN VEFALAŞIYORUZ

Şafak sökmek üzere, yüreciği serinlere
En derinindeler uykunun, uyuyabilenler…
Büyük ihtimalle sende dalmışsın en derinlere
Bahtiyar olmalılar nefesini duyabilenler.

NİCE POZLAR VERİLMİŞ

Saç kavurma yenilmiş
Sohbet faslı denilmiş
Çayların üzerine
Nice pozlar verilmiş.

NİÇİN DAR GELİR DÜNYA?

Kim bilir? Kimler karışabilir Tanrımızın işine?
Dağlar bize yetmez… Kurtlar gibi düze ineriz...
İlk ata bırakmış, Habil-Kabil’i Dünya’nın girişine,
Dişimizden kardeşimizin kanını, pişmanlıkla sileriz.

NİSAN

Kozan Kalesine son bakışımız,
Küstahça diklenişimizdi, bozuk lisan...
Ayrı dünyalara ters akışımız,
Biz'in sıfırlanışıydı otuz nisan.

NİSAN YAĞMURUNA

İhtilal sonrası Denizli'deydim
Seksenbir Nisanıydı galiba...
Yemekhanenin önündeydim
Henüz yeni bitmişti içtima

MÜJDE AR (DEDİĞİMİZ)
(Bayram Sevim Gardaşıma...)

Bir F.Ş. vardı hatırlarsın
Gözlerine baktığımda tir tir titrediğim.
O hep sustu, ben hep kekeledim.

MUHTEREMİN

Herkes aynı düşünmeli,
Birilerine göre,
Aykırı ses kesilmeli...
Tek olmalı töre.

MUM SÖNDÜ, YILGIN YAĞMUR…

Her şeye rağmen sevip, geçmiş kirlerden yunduk,
Ben pervane sen ateş, biz denilen, bir mumduk…
Çakılcıkta öldürür, devamlı atılırsa,
Mum söndü sevdiceğim, oysa biz neler umduk.