Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

YAĞMUR’A REVAMI

Kerem’e revamı Aslı’sız yanmak
Mecnun’a revamı Leyla’sız kalmak
Kamber’e revamı Arzu’suz kanmak
…... Cevabın “Değil” se, haydi sev beni

…..
Ey dost, bahar da çiçek açmamış ki dalların
Sonbahar yemyeşil yapraklarını döksün…
Kafdağı perisini, sarmamış ki kolların

Bazen yağmurlarımın üstünde badireyim
Yokluğuna efkârlı, çatılmış kaşlarımla…
Akdağ karlı, çok ayaz… Düşene nazireyim
Hep denize akarım kanlı gözyaşlarımla!

Ya Rezzak, ya Fettah duy, hasret sabahındayım

(Andrea Balocelli - JoaquÃ-n Rodrigo dinletirken, ben inliyorum...)
...
Tüm bebekler; bahar’da, yaz’lar da hatta güz’de
Sırlı gagalarında gelir miş leyleklerin...
Ben Ocak’da gelmişim, şaşkınlığı var yüz’de
Kanadı donmamış mı, de; ebem leyleklerin?

TURANI DÜŞLERİM, SENİ DÜŞLERİM
(Turul'u, Bozkurd'u yanyana düşleyenlere...)
…..
Ey Turan ufkunun nazlı çiçeği
Solacağım bir gün, farkındamısın?
Hiç unutmam ölüm denen gerçeği,

TURANIM’DA OLMASA

Eskimiş bir sızıdır, Ankara’da kaybolmuş
Gamzeli yılgınlığı, sinemizde hatıra…
Ağarmış saç sakalım, gülen yüzümse solmuş
Benim yaşadıklarım, sığmaz birkaç satıra.

TURANIMIZ KURARIZ

Gün gelir kavuşuruz, Macar ovalarında,
Ardından Ötüken’e otağımız kurarız…
Ataların yurdunda, Bozkurt yuvalarında
Kürşad ruhlu erlerle, Turanımız kurarız.

TURAN’IN ŞENLİĞİ TADI KADINLAR
(Turan Asena'larına...)

Ana, ebe, teyze, bibi ve bacı,
Yenge ve yar! Bize candır kadınlar…
Uzak yakın, hepsi başımız tacı,

TURANİSTAN

Atilla ulu ata
Kabrinde rahat yata
Şafak sökmekte şafak
Hun soylu binsin at’a

TURAN-İ ÜLKÜ

Balkanlar, Kafkaslar, eski bir türkü
Macar’da Japon’da Turan-i ülkü
Kaldırın, yüz yıldır uyuyan Türkü
………… Ege, Karadeniz leventler bekler