Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

Ağarmış Sakalımda

Az önce lavabonun aynasında
Tükenmişliğimi, yılgınlığımı gördüm…
Pek fena harcanmışım, hayat kavgasında.

Bilmem nereden esti
Ağlatan Kafe dinlemek
Kafkasların sarp dağlarında
Bir at... Bir ben, birde destanlar...
Kartalların kanatlarından bir akordiyon

Dedim; gardaş niye kayboldun böyle
Var ise bir derdin, paylaşak söyle
Dedi; Abi hayat! efkâr çok böyle
.......... Adnanın herkese selamı vardır
.......... Koskoca İstanbul Adanan'a dardır

Adnan Ünal Suvermez Gardaşıma! ...

............................
İtirazım var,çocukluğumu geri istiyorum
Soğuktan ayaklarımın morardığı günleri özlüyorum
Öğretmenlerimiz bir yandan,babalarımız bir yandan

ACEM İŞİ ÇIKAN DUMAN

Acem işi çıkan duman, oğlu uygun bakan bulan
Her kapı ustaya çıkar! Son şarkısı yaktım ulan!

Rüşvet yermiş mahdumunuz, müsait mi konumunuz?

AÇİNA SOYLU ULU BAŞBUĞ TONG YABGU KAĞAN

Elçisini kahpece, parçalatan namerdi,
İninde parçalamak, öç almaktı tek derdi,
Onlar ki… Gök Tanrı’ya inanmış yiğitlerdi
………… Türk’ün demir yumruğu düşmanına armağan,

ADAM OL Kİ…

Babam derdi; Ey gönlümün padişahı
Elbette ki tespitin pek güzel, pek doğrudur…
Unutma ki canım oğlum, belanın feriştahı,
Yerinde, usulünce, söylenmeyen doğrudur.

ADANA, ÇEK ADANA

Taş köprü de avuntum
Adana çek Adana…
Seyhan nedir kuruntun
Yan bakılmaz adama.

Sakinliğimin limanı... ela gözlerin
Nerelerdesin; ey isyanlarımın lav dan denizi...
İnternet sayfalarında bir bir silindi resimlerin
Unutmuş olmalısın... Adanalı, sarı solgun benizi.

Adanasız, 15.1.2010 13:59 Y.Yağmur

Gün doğarken, birer birer ayrılıyordu
Teknelerle, iskeleden, coşkulu balıkçılar…
Sahilde kalanlar; “ rast gele” diye haykırıyordu.