Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

YAĞ YA YAĞMUR

Anam hedik kaynattığında
Bayramımızdı bizim…
Birde yannık yayıp, tarhana yaptığında
Keyiflerimiz gıcır gıcırdı hepimizin.

Bak sema’ya neler, neler akıyor
O mumları hangi eller yakıyor
Yâ Hayyu yâ Kayyûm, sırrına eren
Her var; kitap oku diye bakıyor.

Neden, niçin, nasıl şimşek çakıyor?

Kalpte duru güzeller
Cepte pulu, köz eller
Yerde kuru gazeller
………… Mavi, hüzünlü nazar
………… Yeşil, ölümlü Pazar

Samanyolu fısıldar, kalem olmaz himaye
Ay’ın bahtı karanlık, kitap dolmaz kinaye
Yakamoz, Denizkızı, deli gönül nihayet
Karşlıksız sevdamız, bir acıklı hikâye
...
Harita da bulamaz Aşiyan’ı Kozan’ı

YARADANA MALUM
.....
Bir gün makamdasın, huzurlu sakin
Bir gün hain diye yargılar hakim
Bir gün çoban olmuş, masumsun lakin,
............ Ne yezidler biter, ne mazlum vahı

YARADAN’DAN KESİLMEZ UMUT

Nasılda dalga dalga sigaramın dumanı
Odanın tavanına ben mi yükseliyorum…
Aaaaahhh… Ah! Kapalıdır küskün yârin limanı
Şu aralık ayazı ve hüzünler yükleniyorum.

YARAMIZ DAĞLAYALIM
(Hiç Bir Zaman Göremeyeceğim Gökçen’e…)

Haydi!
Şerefine Urla’nın
Tanju Baba gene söylerken “Hasret”ni

Bir Şaircik zırvası değildi okuduğum… Bir girdaptı işte,
“Sonrası mı hapis işte… Sana, gülüşüne, direnişine…”
Dalıverdim, “AŞK” yazıyordu, her deli gönülde ki girişte,
Türküm; “Ayrılık Ölümden Beter” son nokta, imrenişime!

YARASIN ANAM BABAM YARASIN

Haydi dik... Anasını satalım şu dünyanın
Yarasın anam babam yarasın iç yudum yudum…
Yeniden gelen var mı? Şerefine yürekte ki her hülyanın
Ey kadeh, ey şişe, ey şarap, kim demez ki uyudum,

Tanrım yaratansın, yoklardan varlar,
Hazan başlangıcı, başımda karlar
Mutlak dönecektir kışa baharlar,
………… Kam’ı, kam’dan daha iyi bilirsin
………… Gündüzü geceyle sarabilirsin.