Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

(Yalı Çapkını yudumladığımız günlere…)
…..
Meğerse ben Kaf dağının
Yamacına kurulmuşum…
Acısıyla iç yağımın,

Yiğenim Ahmet
Erdal'ın Yusuf, birde
Murad'ın Yusuf... iki gündür
Ceviz'in altında bir masa yapacaklar mış...
Derme çatma tahtalar
Paslı çiviler

UYKUM FİRARDA

Dışarıda nisan yağmuru
Odam soğuk mu soğuk
Tavan dumanlı, boğazım kuru
Sesim kısık, nefesim boğuk.

UYUMSUZ, YOLARDAYIZ BİZ…

Yolu gözlenensin, belki, keşkeyle,
Bilirim uyumsuz, yolardayız biz…
Hakkım yok diyemem, gönlün köşk eyle
Öncemizden ayrı, kollardayız biz.

Of ulan Ooooofff! of! Yüreğim kabarıverir
Bir kalem, bir kâğıt ve bir sancıdır, başlangıç
Derinlerde... derin derin... dipsiz yasaklar uyanıverir
Ölçüsüz güç duygularıma... Duygusuz dalgıç.

Doğduk, Büyüdük ve öleceğiz

(Funda Arar – Hayatın Hesabı Dinleyebiliriz Hala...)
.....
Kimbilir belki o da, aynı ay’a bakmakta
Kimbilir belki aynı, yıldız la konuşmakta...

Uyutamadım şu gönlümü uyutamadım
Namlusunda sanki kanlı ihtilallerin...
Kurutamadım umut fidanını kurutamadım
Bulsam da en kıtını ihtimallerin.

Merhaba devamı, adaplarım karıştı adabına
Sandım ki gözlerinde ben kendimi yitirdim…
Yükleyemedim, Aşiyan'ımı Anka kanadına
Sanmasınlar Sabbah piçleri umudumu bitirdim.

ÜNLERİM YA KELAM BİTTİ

Mektup yazdım kalem bitti
Ünler/im ya kelam bitti…
Düşe kalka, ömür sürdüm,
Mazi –ati meram bitti.

Herkez vardı dostlarımdan,ama sen yoktun
Gözlerim daldı senli günlere,
Yazdığın şiirlere,
Acı acı güldüm bitti demene....

Herkez varmış... bir ben yokmuşum